Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/14681 K.2023/1149

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I.Sanık ...'un 08.02.2013 tarihli eylemi nedeniyle kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Uyulmasına karar verilen Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 08.05.2019 tarih, 2019/269 E. 2019/8121 K. sayılı bozma ilamında belirtildiği üzere, hükmü temyize gelmeyen olayın diğer sanığı Ayhan Tutuş’un 07.02.2013 günü seyyar tezgah üzerinde 41 adet bandrolsüz kitap satarken, 08.02.2013 tarihinde ise sanık ... ile birlikte işlettikleri Deniz Kitapçılık isimli iş yerinde 68 adet bandrolsüz kitap ile 312 adet usülsüz bandrollü kitap satarken yakalandıkları olayda;

olayın diğer sanığı Ayhan Tutuş’un 07.02.2013 ve 08.02.2013 tarihli eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı birden fazla işlediği gözetilerek hakkında TCK’nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken, sanık ...’un 08.02.2013 tarihli eylemi nedeniyle TCK’nun 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edildiği gözetilmeden, sanığın 08.02.2013 tarihli eylemi nedeniyle yeniden TCK'nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 08.05.2019 tarihli ve 2019/269 Esas, 2019/8121 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilen mahkemenin 12.05.2015 tarihli, 2013/234 E., 2015/437 K. sayılı hükmünün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, bozmadan sonra kurulan incelemeye konu kararda CMUK'nun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı gereği önceki hükümde yer alan sonuç cezanın infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 08.02.2013 yerine 07.02.2013 olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II.Sanık ...'un 04.11.2013 ve 13.01.2014 tarihli eylemleri nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Uyulmasına karar verilen Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 08.05.2019 tarih, 2019/8119 ve 2019/8120 Karar sayılı bozma ilamlarında belirtildiği üzere, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplumu oluşturan bireyler olduğu, 5237 sayılı TCK’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre bu durumda yani suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireyler olması halinde tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacağından, meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de durumun değişmeyeceği cihetle;

Sanık hakkında 04.11.2013 tarihli eyleminden dolayı 27.02.2014 tarihli; birleştirilen diğer dosyada ise 13.01.2014 tarihli eyleminden dolayı 17.04.2014 tarihli iddianamenin düzenlenip kamu davasının açılması karşısında, hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilerek, sanığın eylemlerinin zincirleme suç oluşturduğunun kabulü ile TCK'nun 43/1. maddesi uygulanarak bir kez ceza tayin edilmesi gerekirken, iki eylemden dolayı ayrı ayrı cezaya hükmedilmesi,