Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/147 K.2025/14215

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin, nakil aracı hakkında müsadere kararı verilmesi gerektiği ile sınırlı olduğu anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ile sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında adlî para cezası yönünden temel cezanın alt sınırdan tayini ile 5 gün karşılığı adlî para cezasına hükmolunmasına karşın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi gereğince indirim yapılırken 150 gün karşılığı adlî para cezasına hükmolunması hukuka aykırı bulunmuş olup, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle katılan vekili ile sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulandığı bendinde yer alan "150 gün" ibaresi çıkartılarak yerine "5 gün" ibaresinin yazılması, aynı Kanun'un 52/2. fıkrasının uygulandığı bendinde yer alan "3.000 TL" ibaresi çıkartılarak yerine "100,00 TL" ibaresinin yazılması,