Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/14725 K.2024/385

Şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyizi yönünden; sanığın eyleminin, suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu (5607 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın temyizi yönünden ise sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2014 tarihli ve 2013/938 Esas, 2014/279 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten; 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve gümrük kaçağı eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2. İş bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 09.12.20020 tarihli ve 2019/7272 Esas, 2020/18427 Karar sayılı ilâmıyla; 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde sanık lehine hükümler içeren değişikliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, temel ceza belirlenirken adlî para cezasında alt sınırdan uzaklaşılması nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2021/10 Esas, 2022/703 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten; 10 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve gümrük kaçağı eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; suç işleme kastının olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Kolluk görevlilerince yapılan rutin yol kontrolü sırasında, yolcu otobüsünde önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, sanığa ait bagajdan 98 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

2. Sanık savunmasında; İskenderun'da bulunduğu sırada sigaraları Suriyeli birinden ucuz olduğundan iş yerindeki çalışanlara dağıtmak ve içmek maksadıyla aldığını, yasak olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanığın Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

1. Sanığın uhdesinde Dairemiz uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette olan 98 karton kaçak sigaranın ele geçirilmiş olması, içmek amacıyla sigaraların bulundurulduğuna yönelik savunmada bulunulmuş ise de sigaraların miktar itibarıyla kişisel kullanım sınırının üzerinde olması, 5237 Türk Ceza Kanunu'nun "Kanunun bağlayıcılığı" kenar başlıklı 4 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Ceza kanunlarını bilmemek mazeret sayılmaz." şeklindeki düzenleme gereği eylemin suç olduğunun bilinmediğine dair savunmaya itibar edilmesinin mümkün olmaması, bilirkişi raporuna göre bandrolsüz olduğu açıkça görülen sigaraların temin ediliş biçimi nazara alınarak bu özelliği bilinerek taşındığının

dosya kapsamından anlaşılması karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin delillere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2021/10 Esas, 2022/703 Karar sayılı kararına yönelik şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanığın Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2021/10 Esas, 2022/703 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,