Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/15126 K.2023/1249

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge adlîye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2018 tarihli ve 2017/589 Esas, 2018/398 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 92 nci maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adlîye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2019/139 Esas, 2021/4377 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekilinin ve sanığın istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün kanun yolu ihtarına ilişkin paragrafı dışında mahkûmiyete ilişkin hüküm fıkrasının tamamen çıkartılarak sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine hükmedilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; suç tutanağı ile sanığın kömür ocağı açtığının sabit olduğuna, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.16.10.2017 tarihli suç tutanağına göre orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde sanığın kaçak kömür ocağı önünden çıktığının ve ocak önünde kömür bulunmadığının tespiti üzerine sanık hakkında suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında tutanak düzenlenen kömür ocağını daha önceden açtığını, bu ocağın yetkililer tarafından patlatıldığını, ocak pasasından kalan eski kömür parçalarını topladığını, kömür ocağı açıp işletmediğini beyan etmiştir.

3.Orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda orman sayılan yerde kömür çıkarmak amacı ile ocak ağzı açıldığı, ocaktan çıkan pasanın döküldüğü, ocağın göçük ve kapalı olduğu için çalışmadığı, kömür taşımak için yapılmış olan rayların söküldüğü tespit edilmiştir.

4.Tutanak tanığının tutanak içeriğini doğruladığına ilişkin beyanları ile davaya konu kömür ocağına ilişkin fotoğraflar dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge adlîye Mahkemesi Kabulü

Bölge adliye mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesince sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü.

16.10.2017 tarihinde orman muhafaza memurları tarafından orman alanında yapılan incelemede kaçak kömür ocağı açıldığının tespiti üzerine sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 92 nci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılması, sanığın tüm aşamalarda suçlamayı reddetmesi, tutanak tanıkları tarafından da yapılan kontrolde ocakta işletme bulgularına rastlanmaması ve taşıma raylarının sökülerek götürüldüğünün tespiti ve bu durumun bilirkişi raporunda da saptanmış olması,

ayrıca kaçak kömür ocağı açma eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesinin birinci fıkrasına aykırılık suçu oluşturabileceği, sanığın kaçak kömür ocağı açtığına veya işlettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inadırıcı delil bulunmadığından sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrol sırasında sanığın kömür ocağı içinden çıktığının

görülmesi, tüm aşamalarda suçlamayı reddeden sanığın ocaktan arta kalan kömürleri topladığını savunması, bilirkişi raporu ile kömür ocağının göçük ve kapalı vaziyette olduğu için çalışmadığının ve kömür taşımada kullanılan rayların sökülmüş olduğunun tespit edilmesi karşısında, sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediği yönünde mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan mahkûmiyet kararına ilişkin olarak Bölge Adlîye Mahkemesi tarafından kurulan sanığın beraati ile hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2019/139 Esas, 2021/4377 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adlîye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,