KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2022/15353 E., 2025/6135 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/421 E., 2022/322 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
387 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
26.04.2022 tarihli yargılama sonucunda sanık ...'un neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 1.250 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği, ancak sanık hakkında doğrudan hükmedilen 1.250 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2. maddesi gereği netice adlî para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmemesi ve 27.11.2013 tarihli kararda sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği, bu kararın sanık ... ve katılan ... İdaresi vekilinin münhasıran nakil aracıyla sınırlı şekilde
temyiz edildiği gözetilerek, sanık ...'ın kazanılmış hakkı nedeniyle cezanın 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağı belirtilmesi gerekirken, Mahkemece 2 yıl 6 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası olarak belirlenmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.
Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün takdiri indirim yapılmasına ilişkin bendinden sonra gelmek üzere ''Sanık hakkında hükmedilen 1.250 gün adlî para cezasının sanığın ekonomik ve kişisel durumu dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesine göre günlüğü takdiren 20,00 TL’den paraya çevrilmek suretiyle sanığın 25.000,00 TL ADLİ PARA CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA,'' ibaresinin eklenmesine,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/15353, K. 2025/6135, 28 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama