Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/15361 K.2023/11536

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2014 tarihli ve 2013/728 Esas, 2014/79 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümleleri, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 52 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 1 ... 10 gün hapis ve 5 gün karşılığı 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2017/11728 Esas, 2020/10991 Karar sayılı ilâmıyla;

"...Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2020/424 Esas, 2022/387 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümleleri ile aynı maddenin yirmiikinci fıkrası, 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hapisten çevrili 1.760,00 TL ve doğrudan verilen 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın hukuka ve kanuna aykırı olduğuna, beraatine karar verilmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde Karkamış Hudut Karakolu sorumluluk sahasında, Suriye ülkesinden Türkiye'ye yasa dışı yollarla geçiş yapan sanığın, 1. derece askeri yasak bölge içerisinde yakalandığı, elinde bulunan kutuda toplam 12 adet gümrük kaçağı güvercin ele geçirildiği, suça konu güvercinlerin rızaen muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Tutanak tanıkları ... ve ... alınan beyanlarında, sanığın tellerden geçtiğini görünce elindeki kutuyla beraber yakaladıklarını ifade etmişlerdir.

3.Sanık aşamalarda, suça konu güvercinlerin kendisine Suriye ülkesinde hediye edildiğini, pasaportu olmadığı için sınırdan gizlice geçiş yaptığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın eyleminin 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında kaldığı cihetle, anılan fıkranın birinci cümlesinin "1 yıldan 5 yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adlî para cezası" öngördüğü, aynı fıkranın ikinci cümlesinde eyleme uyan artırım ile cezanın üst sınırının "7 yıl 6 ... hapis ve onbeş bin gün adlî para cezası" olacağı, suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli halleri de göz önünde bulundurularak cezanın yukarı sınırı bu şekilde tespit edildikten sonra, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, 5 yıldan fazla ve 20 yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda dava zamanaşımı süresi 15 yıl olup, incelenen dosya kapsamında

hüküm tarihi itibarıyla zamanaşımının gerçekleşmediği anlaşıldığından, Tebliğnamede belirtilen görüşe iştirak olunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Sanık hakında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ...

Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir.

Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinin "Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" hükmünü içerdiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmadığı,

soruşturma aşamasında etkin pişmanlıktan faydalanma imkanı olduğu bildirilmeyen sanığın bozma ilâmından sonra suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını yatırarak etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanma iradesini ortaya koyduğu gözetilerek, 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği cezada 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2020/424 Esas, 2022/387 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının uygulandığı bendinden ''1/3 oranında indirim yapılarak sanığın 3 ...

16 gün hapis cezası ve 1 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadesinin çıkartılarak yerine ''1/2 oranında indirim yapılarak sanığın 2 ... 20 gün hapis ve 1 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına" ifadesinin eklenmesi, hükmün 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulandığı bendinden ''2 ... 28 gün hapis ve 1 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadesinin çıkartılarak yerine "2 ...

6 gün hapis ve 1 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına" ifadesinin eklenmesi, hükmün netice cezanın belirlendiği ve kısa süreli hapis cezasının adlî para cezasına çevrildiği bentlerinden "2 ... 28 gün ve 1.760,00 TL'' ifadelerinin çıkartılarak yerlerine ''2 ... 6 gün ve 1.320,00 TL" ifadelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,