Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/15634 K.2023/1866

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2014 tarihli ve 2014/118 Esas, 2014/289 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Esas No : 2022/15634

Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları gereği 2 yıl 11 ay hapis ve 1.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, eşya ve araç müsaderesine karar verilmiştir.

2.Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2014 tarihli ve 2014/118 Esas, 2014/289 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 21.12.2020 tarihli ve 2019/9329 Esas, 2020/20245 Karar sayılı ilâmıyla; hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un ilgili hükümlerinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu nedeniyle sair yönleri incelenmeden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2021/134 Esas, 2021/355 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları gereği 2 yıl 6 ay hapis ve 2.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlıklarına, eşya ve araç müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; kaçak sigaraları ailesiyle tüketmek amacıyla aldığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen nazara alınacak diğer sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde Erciş Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/8 Değişik İş sayılı önleme araması kararı ile sanığa ait olan ve sanığın idaresindeki kamyonette yapılan aramada 900 karton kaçak sigaranın ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanığın kolluk ve savcılık aşamasında maddi sıkıntılardan ötürü kaçak sigara işine girdiğini, satmak amacıyla götürdüğünü beyan ettiği, bozma öncesi savunmasında kaçak sigaraları Erciş'te satmak için aldığını, bozma sonrası alınan savunmasında ise kendisine bildirilen gümrüklenmiş değerin iki katı kadar parayı ve vergi zararını ödemeyeceğini beyan ettiği belirlenmiştir.

3.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı, 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollaması ile aynı maddenin beşinci ve onuncu fıkraları ile aynı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ek savunma hakkı tanındığı anlaşılmıştır.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2021/134 Esas, 2021/355 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığa ait araçta usulüne uygun olarak yapılan arama sonucunda ticari miktar ve mahiyette kaçak sigara ele geçtiği dikkate alındığında sanığın suça konu kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile mahkûmiyet hükmü kurulmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir.

Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle,

soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, mahkemece sanığa yapılan etkin pişmanlık ihtarında suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirim oranının "1/2" olacağının bildirilmesi gerekirken, "1/3" oranında indirim yapılacağı bildirilmek suretiyle sanığın yanıltılması ve bu itibarla ödeme yapmadığından bahisle hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Kaçak eşya naklinde kullanılan nakil aracının sanığa ait olduğu anlaşılmakla, dava konusu kaçak eşyanın taşıma aracının yüküne göre miktar ve hacim açısından ağırlıklı bölümünü oluşturup oluşturmadığı ve aracın suç tarihindeki değeri bilirkişi raporu ile tespit edilerek sonucuna göre müsaderenin hakkaniyete aykırı olup olmayacağı da tartışılıp bir karar verilmesi gerekirken somut olaya özgü gerekçe gösterilmeksizin suçta kullanılan nakil aracın müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2 ve 3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2021/134 Esas, 2021/355 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,