Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/16187 K.2023/2710

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2014/1109 Esas, 2015/295 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve 80,00 TL gün karşılığı adlî

para cezası ile cezalandırılmasına, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince kaçak eşyaların müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

2.Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2014/1109 Esas, 2015/295 Karar sayılı kararının sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.02.2021 tarihli ve 2018/4197 Esas, 2021/1666 Karar sayılı ilâmıyla;

Nakil aracının iadesine dair hükmün onanmasına, Sanık hakkındaki hükmün ise; 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları uyarınca hüküm tesis edilmesi gerektiği, 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanık lehine olması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/311 Esas, 2021/834 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL ve gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; nakil aracının müsaderesine karar verilmesi gerektiği, re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz istemi; eksik inceleme ile hüküm kurulması, beraat kararı verilmesi gerektiği, re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın sürücüsü olduğu araçta önleme araması kararı uyarınca yapılan aramada 449 kg toz şeker, 58 kg küp şeker, 78 kg dökme çay, 114 kg ve 36 kg farklı markalarda paketli çay ve 200 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Dosyada mevcut ÇAY-KUR raporuna göre çayların BOP tipi yabancı menşeili, düşük kalite siyah çay olduğu, bilirkişi raporuna göre ise ele geçen çay, sigara ve şekerin kaçak olduğu tespit edilmiştir.

3.Sanık savunmasında dava konusu eşyaları sınır kapısına yakın dükkanlardan ailesinin ihtiyacı için aldığını, ticari amacı olmadığını beyan etmiştir. Bozma sonrası savunmasında gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını ödeyecek maddi durumunun olmadığını belirtmiştir.

4.Dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakasındaki gümrüklenmiş değerin pek hafif kabul edildiği, Dairemiz yerleşik uygulamasına uygun olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Nakil aracının müsaderesine yer olmadığına dair hükmün Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı bentte ayrıntıları verilen ilâm ile temyizde onama suretiyle kesinleştiği anlaşılmakla katılan vekilinin nakil aracına yönelik temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

2.Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Sanığın cezada kazanılmış hakkı gereği infazın 3.000,00 TL ve 80,00TL adlî para cezası üzerinden infazına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sanığın sonuç olarak 3.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bu husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/311 Esas, 2021/834 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 6, 8, 9, 11, 12 ve 13 numaralı bentleri ile 10 numaralı bendinden "hapisten çevrilen adli para cezası" ibaresinin çıkartılmasına, hüküm fıkrasına 5 numaralı bentten sonra gelmek üzere.

"Sanık hakkında hükmedilen doğrudan 125 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanığın ekonomik durumu ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak bir gün karşılığı takdiren 20,00 TL esas alınmak suretiyle 125 gün adlî para cezası karşılığı toplam 2.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,", "24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek,

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkralarının tatbikine,", "Daha önce verilen sanık hakkındaki mahkûmiyete dair hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, sanığın cezada kazanılmış hakkı gereği cezanın 3.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibarelerinin ayrı ayrı bentler halinde eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,