Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/16288 K.2023/1437

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2014 tarihli 2014/218 Esas, 2014/516 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi gereği 2 yıl 11 ay hapis ve 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine, suçta kullanılan nakil vasıtasının müsaderesine yer olmadığına eğer araç tasfiye edilmişse tasfiye bedelinin sahibine iadesine karar verilmiştir.

2.İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2014 tarihli 2014/218 Esas, 2014/516 Karar sayılı kararının, sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 16.06.2021 tarihli 2019/20398 Esas, 2021/6774 Karar sayılı ilâmıyla; suçta kullanılan nakil vasıtasının müsaderesine yer olmadığına dair verilen kararın onandığı,

hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un ilgili hükümlerinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

sanık hakkında temel cezada teşdit yapılması nedeniyle 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkralarının tüm olaya uygulanarak sonuçların kıyaslanılması gerektiği,

5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince adli para cezası taksitlerinden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi bakımından yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu ve suç tarihi itibarıyla suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun katılmasına karar verilmesi, nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2022 tarihli 2021/837 Esas, 2022/197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi ve 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği 2 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, maddi sıkıntılar yüzünden suç işlemek zorunda kaldığına, şuan mağdur durumda olması nedeniyle verilen kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, İslahiye Sulh Ceza Mahkemesinin 21.03.2014 tarih ve 2014/211 Değişik İş sayılı arama ve elkoyma kararına istinaden, sanığın sevk ve idaresinde bulunan 01 CNC 05 plaka sayılı araçta

yapılan arama toplamda 900 karton kaçak sigara ele geçirildiği, sanığın bozma öncesindeki savunmasında, aracı kiraladığını, kaçak sigaraların kendisine ait olduğunu ve satacağını beyan ettiği; bozma sonrasındaki beyanında da önceki beyanlarını tekrar ederek, gümrüklenmiş değerin iki katını ve kamu zararını ödeme gücünün olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

2.10.10.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre ele geçirilen sigaraların kaçak olduğu tespit edilmiştir.

3.02.06.2014 tarihli makine mühendisi bilirkişinin düzenlemiş olduğu rapora göre; araçta zula veya özel tertibatlı yer bulunmadığı, ancak aracın taşıma yükü kapasitesine göre araçta taşınan eşyanın ağırlıklı kısmı oluşturduğu ve aracın kasko değerinin 33.000,00 TL olduğu tespit edilmiştir.

4.Ele geçirilen kaçak sigaranın 57.942,72 TL gümrüklenmiş değerinin suç tarihinde normal sınırda olduğu anlaşılmıştır.

5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Olay günü sanığın sevk ve idaresinde bulunan 01 CNC 05 plaka sayılı araçta yapılan aramada, toplamda 900 karton kaçak sigara ele geçirildiği, sanığın kaçak sigaraların kendisine ait olduğunu ve satacağını beyan ettiği, dava konusu kaçak sigaranın gümrüklenmiş değerinin suç tarihinde normal değerde olduğu anlaşılmakla; mahkemece lehe ve aleyhe kanun tartışması yapılarak sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünde ve kaçak eşyanın müsaderesine dair kararda hukuka aykırılık görülmemiş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2.Sanığa verilen gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında adlî para cezasının bir gün karşılığı belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası yerine 52 nci maddesinin yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2022 tarihli 2021/837 Esas, 2022/197 Karar sayılı sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (6) numaralı fıkrasında yer alan ''TCK 52 madde'' ibaresi çıkarılarak yerine "TCK'nun 52/2. maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,