Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/16296 K.2023/1101

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Altınözü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2015 tarihli ve 2014/1078 Esas, 2015/146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet

suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası, 5607 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis ve 40 gün karşılığı 800,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hapis cezasının ertelenmesine, kaçak eşyanın tasfiye bedelinin hazineye irat kaydına ve nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

2.Altınözü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2015 tarihli ve 2014/1078 Esas, 2015/146 Karar sayılı kararının sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 22.06.2021 tarihli ve 2019/31891 Esas, 2021/6987 Karar sayılı ilâmıyla;"...,Nakil aracının iadesine yönelik kararın onanmasına ve sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında ele geçen gümrük kaçağı akaryakıtı tarlalarında kullanmak için aldığını beyan ettiği ve miktar itibariyle de kişisel kullanım sınırları içinde kaldığı anlaşılmakla;

sanığın savunmasının aksine, ele geçen kaçak akaryakıtı ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, kabule göre de, Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin sanık lehine hükümler içermesi sebebiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,

suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla eylemin 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin on birinci fıkrası kapsamında kaldığı ve sanığın anılan madde hükmüne göre cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

sanığa 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceği ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde de cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtarlarının yapılmaması, " nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Altınözü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2021 tarihli ve 2021/446 Esas, 2021/841 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat ve suça konu kaçak akaryakıtın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine, tasfiye edilmiş olması halinde tasfiye bedelinin hazineye irat kaydına, yasal şartları oluşmadığından nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek diğer sebeplere ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 22.06.2021 tarihli ve 2019/31891 Esas, 2021/6987 Karar sayılı bozma ilamına göre suçta kullanılan nakil aracının iadesine ilişkin kararın onanmak suretiyle kesinleştiği anlaşılmakla, bozma üzerine yapılan yargılama sonrasında yeniden kurulan nakil aracının müsaderesine yer olmadığına ilişkin hükmün hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek, katılan kurum vekilinin bu konuyla ilgili temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

2.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3.5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği sanık hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 22.01.2015 tarihinden temyizen inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

4.12.05.2014 tarihli Ulusal Marker Tespit Tutanağı ile ele geçen akaryakıtın ulusal marker seviyesinin geçersiz olduğu tespit edildiğinden müsadere edilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Altınözü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2021 tarihli ve 2021/446 Esas, 2021/841 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanunun 13 üncü maddesi birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle,