Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/1637 K.2025/15041

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz isteminin suçta kullanılan nakil vasıtasına yönelik olduğu gözetilerek bu hususa hasren yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/3. maddesinde; ''Suçta kullanılan eşyanın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacağı anlaşıldığında müsaderesine hükmedilmeyebilir.'' şeklindeki düzenlemeye yer verildiği, dosya kapsamına

göre kaçak eşyanın taşıma aracının yüküne göre miktar ve hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı ve kaçak eşyanın değerine nazaran nakilde kullanılan aracın müsaderesinin hakkaniyete aykırı olacağı anlaşılmakla; suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13. maddesinde belirtilen şartların da gerçekleşmediği gözetilerek nakil aracının bu nedenlerle iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.