Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/16376 K.2023/26

Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2014 tarihli ve 2013/332 Esas, 2014/51 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında silahla tehdit suçundan tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunduğundan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ve mahkûmiyet hükmü Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 12.11.2019 tarihli ve 2015/23412 Esas, 2019/37106 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiştir.

15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun kapsamında Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığı ilâmat ve infaz bürosu tarafından uyarlama yargılaması yapılmasının talep edildiği, bu nedenle dosyanın yeniden ele alınarak Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2020 tarihli ve 2020/477 Esas, 2020/638 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında lehe hükümler içerdiği gerekçesiyle 5607 sayılı Kaçakçılıkla mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına,

aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası gereği cezasında indirim yapılmasına ve takdiri indirim ile birlikte 6 ay 20 gün hapis cezası ile 20,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, anılan kararın katılan Gümrük İdaresi vekilinin itirazının Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.07.2021 tarihli ve 2021/74 Değişik iş sayılı kararı ile reddi üzerine kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.10.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2022 tarihli ve KYB- 2022/131383 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.11.2022 tarihli ve KYB-2022/131383 sayılı kanun yararına bozma isteminin Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2014 tarihli ve 2013/332 Esas, 2014/51 Karar sayılı kararına yapılan itirazın reddine ilişkin Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/74 Değişik İş sayılı kararına ilişkin olduğu ve “1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesinde, “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır. Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için kişinin;

a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması,

b) Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması, gerekir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, sanığın daha önce kasıtlı suçtan üç aydan fazla hapis cezasına mahkum olduğu, bu itibarla erteleme şartlarının oluşmadığı gözetilmeden karar verilmesinde,

2- Tekerrüre esas alınan Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2012 tarihli ve 2012/33 esas, 2012/1121 sayılı kararında, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/11/2020 tarihli kararı ile bu defa cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Sanığın ulusal marker seviyesi geçersiz kaçak akaryakıtı ticari amaçla taşıma şeklinde gerçekleşen eylemine uyan ve suç tarihi itibarıyla somut olaya uygulanması gereken 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden suçtan doğrudan zarar gören kurumun Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) olduğu, suçtan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü itiraz kanun yoluna başvurma yetkisi bulunmadığından şikâyetçi kurum vekilinin itirazının reddi kararı özü itibarıyla isabetli bulunmuş olup, sanığın usulüne uygun tefhim edilen Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2020

tarihli ve 2020/477 Esas, 2020/638 Karar sayılı kararına karşı itiraz kanun yoluna başvurmadığı, kezâ katılma hakkına haiz EPDK'nun yargılama aşamasında davadan usulüne uygun haberdar edildiği halde katılma dilekçesi sunmadığı görülmekle, anılan kararın 7 günlük itiraz süresi sonunda 17.11.2020 tarihinde kesinleştiğinin kabul edilmesi gerekmiştir.

2.Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2020 tarihli ve 2020/477 Esas, 2020/638 Karar sayılı kararında, Adalet Bakanlığının 12.10.2022 tarihli kanun yararına bozma talebi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı mahiyetteki ihbarnamesinde istem kısmında belirtilen kanuna aykırılıkların yanı sıra sanık hakkında suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası yollamasıyla anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca temel ceza belirlendikten sonra,

aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası gereğince uygulama yapılması ve ardından sanık hakkında değer azlığı indiriminin uygulanması gerekirken yazılı şekilde doğrudan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası gereği ceza tertibine gidildiği anlaşılmıştır.

3.İnceleme konusu Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.07.2021 tarihli ve 2021/74 Değişik iş sayılı kararında yukarıda açıklandığı üzere bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak sanık hakkında Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2020 tarihli ve 2020/477 Esas, 2020/638 Karar sayılı kararında belirlenen hukuka aykırılıklar yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen hususlar yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,