Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/16394 K.2023/1444

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında yapılan yargılama neticesinde, İlk Derece Mahkemesi tarafından 1072 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve 4.200,00 TL adlî para cezası, kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan 5 ay hapis ve 3.000,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği, yasal süresinden sonra sunulduğu belirtilen 15.01.2018 tarihli istinaf başvurusunun, İlk Derece Mahkemesinin 24.01.2018 tarihli ek kararı ile reddine karar verildiği, ek karara karşı istinaf talebinde bulunulması üzerine,

İstanbul Bölge adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 29.11.2018 tarihli ve 2018/1177 Esas, 2018/3453 Karar sayılı kararı ile kanuni süre geçtikten sonra kanun yoluna başvurulduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusu dilekçesinin süre yönünden reddine dair İlk Derece Mahkemesinin ek kararına yönelik istinaf başvurusunun CMK'nun 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verildiği,

sanık tarafından sunulan eski hale getirme talebi sonrasında dosyanın yeniden Bölge adliye Mahkemesi'ne gönderildiği ve bu defa dosyanın başka bir esasa kaydedildiği ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 16.12.2020 tarihli ve 2020/2822 Esas, 2020/4976 Karar sayılı kararı ile eski hale getirme talebinin reddine karar verildiği,

son olarak sanık tarafından sunulan 27.08.2021 tarihli dilekçe uyarınca ilk derece Mahkemesi'nin 06.10.2021 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin değerlendirilmesi bakımından dosyanın tekrar Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 15.10.2021 tarihli ve 2020/2822 Esas,

2020/4976 Karar sayılı ek kararı ile temyiz yasa yolu açık olduğu belirtilerek sanığın temyiz isteminin reddine dair yeni bir karar verilmiş ise de İlk Derece Mahkemesi'nin istinaf talebinin süre yönünden reddine dair ek kararına yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 29.11.2018 tarihli ve 2018/1177 Esas, 2018/3453 Karar sayılı kararı, CMK’nun 276/2. maddesi uyarınca verilen kesin nitelikte bir karar olup bu aşamadan sonra verilen kararlar hukuki değerden yoksun nitelikte ve temyizi mümkün olmadığından,