Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/16519 K.2023/2630

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafii 21.02.2022 tarihli süre tutum dilekçesi ile duruşmalı ineleme talebinin hükmolunan ceza miktarına göre uygun görülmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın 26.08.2013 tarihli eylemi yönünden 5607 sayılı Kanun'a Muhalefet suçundan Van 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/05/2017 tarihli 2014/1140 Esas 2017/587 Karar sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği, kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi'nin 28/03/2018 tarihli 2017/2161 Esas 2018/641 karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek sanık hakkında 28.03.2018 tarihinde kararın kesinleştirildiği, Van Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2020 tarihli Kanun değişikliği yazısı üzerine yeni esasa kayıt edilerek duruşma açılarak yargılama yapıldığı,

Sanığın 30.10.2013 tarihli eylemi nedeniyle 5607 sayılı Kanun'a Muhalefet suçundan açılan davada Van 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2014 tarihli 2013/595 Esas ve 2014/231 Karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet kararının sanık temyizi üzerine Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 18/06/2020 tarihli 2019/8118 Esas ve 2020/7319 karar sayılı kararı ile Kanun değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verildiği, bunun üzerine yeni esas kayıt edilerek sanığın 26.08.2013 tarihli eylemi ile irtibat bulunması nedeniyle Van 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/1906 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği,

Sanığın 26.08.2013 ve 30.10.2013 tarihli eylemleri nedeniyle yapılan yargılamada temyiz incelemesine konu Van 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/02/2022 tarihli 2020/1906 Esas ve 2022/281 karar sayılı kararı ile Kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/10-son, 3/22 maddeleri gereğince verilen cezada sanığın eylemlerinin zincirleme suç olarak kabul edilerek TCK'nun 43/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği ve önceki hükümlerde verilen kararların sadece sanığın istinaf ve temyizi üzerine karar verildiğinden hapis ve gün adli paralarının bölünemeyeceği gözetilmeden 80,00 TL adli para cezası yönünden kazanılmış hak olarak kabul edilerek sanığa verilen 234 gün adli para cezasının 80,00 TL adli para cezası olarak yerine getirilmesine karar verildiği anlaşılmakla;

Van 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/05/2017 tarihli mahkumiyet kararının istinaf edilmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi'nin 28/03/2018 tarihli kararı ile esastan reddine karar verilerek kesinleştirildiği, Van Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2020 tarihli Kanun değişikliği yazısı üzerine yeni esasa kayıt edilerek yapılan uyarlama yargılaması sırasında sanığın 30.10.2013 tarihli

eylemi nedeniyle açılan davanın uyarlama yargılaması sonucunun kesinleşmesinin beklenmesi ve kesinleşen dosyanın aslı ya da onaylı örneklerinin dosya arasına konulması ve eylemlerinin TCK.nun 43. maddesi kapsamında değerlendirilmesi halinde kesinleşen cezanın mahsubuna karar verilmesinin düşünülmesi gerekirken bu dosya ile birleştirilmesine karar verilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre;

Sanığın zincirleme suç hükümleri gereğince verilen cezada önceki hükümlere karşı sanığın kanun yoluna başvurduğundan bahisle adli para cezasının 80,00 TL üzerinden yerine getirilmesine karar verilmesi,