Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/16550 K.2023/2867

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli ve 2015/87 Esas, 2015/777 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.İzmir 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli ve 2015/87 Esas, 2015/777 Karar sayılı kararının katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza

Dairesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2021/11876 Esas, 2021/11283 Karar sayılı ilâmıyla;

''Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında orman arazisinde işgal ve faydalanma yapıldığının belirtilmesi, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda; 482,28m2 lik yerin kesinleşmiş orman tahdidi sınırları içinde bulunduğunun tespit edilmesi, sanığın savunmasında suça konu yeri satın aldığını ve sınırlarını değiştirmediğini beyan etmesi karşısında, kesinleşen orman kadastrosunun herkes tarafından bilinmesi gerektiği de dikkate alınarak sanığın sabit olan eylemi nedeniyle 6831 sayılı Kanunun 93/1-2 maddeleri ile cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi...,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.İzmir 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2022 tarihli ve 2021/641 Esas, 2022/443 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri, müsadere hususunda karar verilmemesi yönünden hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tutanağına göre orman muhafaza memurları tarafından 23.10.2014 tarihinde yapılan hassas ölçümde orman sınır hattı içinde ev ile taş duvar ve telle çevrili bahçe içinde meyve ağaçları olduğu tespit edilmiştir.

2.Sanık savunmalarında suça konu yeri 2010 yılında satın aldığını, sınırlarda değişiklik yapmadığını beyan etmiştir.

3.Tanıklar ... ve ...'in beyanları dosyada mevcuttur.

4.Mahallinde yapılan keşif sonucu orman ve kadastro bilirkişileri tarafından düzenlenen 07.10.2015 tarihli raporda suça konu yerin 482 m2 lik kısmının kesinleşen orman tahdidi sınırları içinde kaldığı tespit edilmiştir.

5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteğinin münhasıran müsadereye yönelik olduğu anlaşılmakla, iddianamede müsaderesi talep edilmeyen ve mahkemece de herhangi bir hüküm kurulmayan suça konu yerdeki sabit tesis ve meyve ağaçları hakkında incelemeye konu hüküm bulunmadığından katılan vekilinin müsadereye yönelik temyiz isteği inceleme dışı bırakılmıştır.

2.İzmir 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2022 tarihli ve 2021/641 Esas, 2022/443 Karar sayılı kararında; suç tutanağı, sanık savunmaları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Sanık hakkında kurulan hükümde; adlî sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında daha önce verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu ve şartları oluşmadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına kararı verilmesi,

4.Lehe hükümlerin uygulanması talebi olan sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinde yer alan seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceği hususunun 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, kanuni dayanakları da gösterilerek tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5.Sanık hakkında hüküm kurulurken aynı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca tayin olunan 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 93 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca bir kat artırım yapılması sırasında 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

6.Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanıktan tahsili gereken yargılama gideri miktarının ve ayrıntılı dökümünün gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 324 üncü maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması, nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2022 tarihli ve 2021/641 Esas, 2022/443 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,