Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/16675 K.2025/1977

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2020 tarihli ve 2019/789 Esas, 2020/318 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanması suretiyle, firar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-a, ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2020/2394 Esas, 2022/1970 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak, sanık hakkında hükmün açıklanması suretiyle izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66/1-b, ve 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz istemi; GATA Psikiyatri Polikliniği tarafından düzenlenmiş olan sağlık raporuna istinaden 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesinin uygulanması, ceza miktarına uygun yargılama usulüne göre yargılanması ve cezasının adli para cezası ya da kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesi taleplerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,