Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/1690 K.2025/15646

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gereği cezasının 3 yıl 9 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle, katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün (3) numaralı fıkrasında yer alan ''neticeten 3 YIL 9 AY HAPİS VE 100,00 TL ADLİ PARA CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA,'' ibaresi hükümden çıkartılarak yerine "cezasının 3 yıl 9 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası üzerinden infazına'' ibaresinin eklenmesi,