Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/17493 K.2025/14438

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, ödeme imkânının bulunmadığını beyan etmesi ve ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın 6545 sayılı Kanunla değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi delâletiyle 3/5 ve 3/10. maddeleri, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesi sırasıyla uygulanmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, Mahkemece 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi delâletiyle 3/5, 3/ 10... /22.maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi gereği cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, sonuç ceza değişmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.