Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/17505 K.2023/2828

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli ve 2015/154 Esas, 2015/591 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca sonuç olarak ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna ve kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

2.İşbu kararın sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizleri üzerine Dairemizin 09.12.2019 tarihli ve 2019/6176 Esas, 2019/38343 Karar sayılı ilâmı ile sanıklar hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının yollamasıyla anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları gereğince uygulama yapılması ve aynı maddenin yirmiikinci fıkrasının uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2021 tarihli ve 2020/1 Esas, 2021/562 Karar sayılı kararı ile sanıkların 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, beraat kararının re'sen dikkate alınacak nedenlerle bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihi olan 17.01.2015 tarihinde sanık ...'in bir ticari taksinin bagajına el arabası ile üç adet koliyi yüklediğinin görüldüğü, güvenlik güçlerince kolilerde ne olduğu sorulduğunda sanığın söz konusu kolilerde ne olduğunu bilmediğini beyan ettiği, bunun üzerine sanık ...'in alıcısı olduğu kargo kolilerinde arama kararı alınmadan, rızaen, yapılan incelemede toplamda 170 karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ...'ın kaçak sigaraların sahibi olduğunu beyan etmesi nedeniyle sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açıldığı belirlenmiştir.

3.Sanıklar aşamalardaki savunmalarında; atılı suçu inkar etmişlerdir.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Ele geçen 170 karton kaçak ve bandrolsüz sigaranın sayı itibarıyla ticari miktar ve mahiyette olduğu ve kişisel kullanım miktarının üzerinde bulunduğu anlaşılmış ise de sanık ...'in aşamalarda alınan savunmalarında, kolilerde yakalanan kaçak sigaralardan haberinin olmadığını beyan ettiği, diğer sanık ...'un ise sigaraları içmek amaçlı satın aldığını, ticari bir amacının olmadığını belirttiği cihetle, suça konu kargo kolilerinde arama yapılmasına dayanak teşkil eden Mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi,

gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, Anayasa'nın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 206

ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 217 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 230 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı cihetle, sanıklar hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2020/1 Esas, 2021/562 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,