Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/1752 K.2023/5781

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 17.03.2011 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 16.06.2011 tarihinde kesinleştiği akabinde sanığın 19.04.2015 tarihinde işlediği suç nedeniyle sanık hakkında verilen önceki hükmün açıklanmasına karar verilerek temyize konu Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2016/331 Esas, 2016/471 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası gereği 1 yıl 8 ... hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Anılan kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 13.07.2020 tarihli ve 2020/1500 Esas, 2020/11588 Karar sayılı ilâmıyla sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün, 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan sanık lehine hükümler içeren değişiklikliğin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedenleriyle sair yönleri incelenmeden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2020/1642 Esas, 2021/310 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin beşinci ve onuncu ve yirmiikinci fıkraları gereği neticeten 10 ... hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; fazla ceza verildiğine, cezanın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde kolluk görevlilerinin ring görevi esnasında sanığa ait oto lastik tamircisi vasıflı iş yeri önüne geldiklerinde iş yeri içinde duran bidonları gördükleri, sanığa içlerinde ne olduğunu sorduklarında sanığın benzin olduğunu, faturası bulunmadığını beyan ederek kendi rızasıyla teslim etmesi üzerine bidonlarda 250 litre kaçak akaryakıt ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2. Dava dosyası içinde mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmadığı anlaşılmıştır.

3.Sanığın savunmalarında kendi ihtiyacında kullanmak için aldığını beyan ettiği belirlenmiştir.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay tarihinde sanığın iş yerindeki bidonlardan 250 litre kaçak akaryakıt ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın iş yerinde arama yapılmasına dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu,

sanığın kaçak akaryakıtı ticari amaçla bulundurduğuna dair ikrarının da olmadığı cihetle, Anayasa'nın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanunun 217 nci maddesinin ikinci fıkrası ve yine aynı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak

mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2020/1642 Esas, 2021/310 Karar sayılı kararı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,