Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/177 K.2025/14426

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/437 Esas, 2016/89 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.05.2020 tarihli ve 7-2016/213473 sayılı yazıları ile dosyanın 04.06.2020 tarihli ve 2020/31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 61. ve 62. maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3. ve 5. maddelerinde yapılan değişiklikler uyarınca yeniden değerlendirme yapılması için mahkemesine iadesi üzerine

temyiz incelemesine konu 05.11.2020 tarihli hükme ilişkin yapılan yargılamanın uyarlama yargılaması vasfında olmadığının Mahkemece gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.