Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/17813 K.2025/14061

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1. 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun'un (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesinde yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un

62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık ihtarında bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında 05.12.2014 tarihli ve 2014/1207 Esas, 2014/1460 Karar sayılı mahkûmiyete ilişkin kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmiş olduğu anlaşılmakla, önceki hükmün cezada kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilmeden katılan vekilinin önceki hükme karşı araç müsaderesi yönüyle sınırlı temyiz talebinde bulunduğu değerlendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.Sanığın gözaltında kaldığı sürenin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 63. maddesi gereğince cezasından mahsubuna karar verilmemesi bozmayı gerektirmiştir.