Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/18172 K.2025/9867

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. Fıkrasının yollaması ile 3/5. ve 3/10. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararı verilmesi,

2.Sanığa, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi gereğince suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde hükmonulacak cezada, soruşturma aşamasında ihtarat yapılmadığı gözetilerek 1/2 oranında indirim yapılacağı hususunun kovuşturma evresinde açıklamalı olarak ihtar edilmesi gerekirken, duruşma gününe kadar süre verilmek suretiyle sanığın yanıltılması,

3.Kaçak eşyanın tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13/.1 maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.