Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/18281 K.2024/9688

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri, sanık hakkında soyut takdiri indirimlerle eksik cezaya hükmolunduğuna, nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek diğer sebeplerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın akaryakıtı kamyonunda kullanmak amacıyla aldığına, yakıtın kaçak olduğunu bilmediğine, kararın temel ceza ilkelerine aykırı olduğuna, verilen cezanın yüksek olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, verilmeyecekse de lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ve re'sen gözetilecek diğer sebeplerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde, şüphe üzerine durdurulan sanığın sevk ve idaresindeki çekicide önleme araması kararına istinaden yapılan aramada çekicinin orijinal deposunda 770 litre kaçak akaryakıt ele geçtiği anlaşılmıştır.

Sanık aşamalarda kaçak akaryakıtı aracında kullanmak için aldığını beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Kanun iadesi üzerine sanığa 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi kapsamındaki ihtaratın yapılmadığı anlaşılmıştır.

Olay tutanağı, kaçak akaryakıtın ele geçme şekli ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suça konu kaçak akaryakıtı ticari amaçla bulundurduğu kabul edilerek hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak; 1.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/11. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/11. fıkrasının yollaması ile 3/5. ve 3/10. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

2.Sanığa, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi gereğince suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde hükmonulacak cezada, soruşturma aşamasında ihtarat yapıldığı gözetilerek 1/3 oranında indirim yapılacağı hususunun kovuşturma evresinde açıklamalı olarak ihtar edilmesi gerekirken, tensip zaptı ve talimat müzekkeresinde 2 aylık kesin süre verildiğinin belirtilmesi ve bu kapsamda çıkan tebligatın da bila infaz iade olduğu, sanığa usulüne uygun ihtarat yapılmadığı gözetilmeksizin yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR