Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/1955 K.2022/7900

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 2019/10192 E. ve 2020/11522 K. sayılı 24/09/2020 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde bozma ilamının gereği olarak suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasanın 3/18. maddesi ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri yönünden her bir yasanın ilgili hükümlerinin kendi içinde somut olaya uygulanması ile belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Suça konu eşyanın değeri hafif olduğu halde, gerekçeli kararda somut olayla alakasız olarak değer fahiş olarak kabul edilerek sanık hakkında 3/22 maddesinin uygulanmaması,

2-7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında sanığa yapılan ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması,

3-Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1.maddesi yerine TCK'nun 62.maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4-Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 54/4. madde ve fıkrası yerine TCK.nun 54/1. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,