Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/1986 K.2025/4778

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun 116 ilâ 119 . maddelerinde arama kararının hangi hallerde ve ne şekilde alınacağı kanun koyucu tarafından açıkça düzenlenmiş olup, sanık ve dava konusu kaçak eşya hakkında mahkemece verilmiş bir arama kararı olmaksızın, gecikmesinde ne gibi bir sakınca olduğu açıklanmadan ve mesai saati içerisinde Cumhuriyet savcısı tarafından verilen yazılı arama iznine dayanılarak yapılan arama hukuka uygun değilse de,

sanığın mahkeme huzurunda alınan savunmalarında suçlamayı kabul ederek ele geçen kaçak eşyayı kamyonculardan satın alıp biriktirdiğini ve satmak amacıyla bulundurduğunu şüpheye yer bırakmayacak açık bir ikrar ile kabulü karşısında, atılı suçu işlediği sabit olan sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi yerine, delil takdirinde yanılgıya düşülmek suretiyle ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasının yalnızca ele geçen kaçak sigaralar için düzenlenmiş olması, Mahkemece kurulan hükümde ise "Miktarı ve nitelikleri kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında yazılı kaçak eşyanın..." müsaderesine karar verilmiş olduğu, bu haliyle ele geçen ve iddianamede müsaderesi talep edilen çaylar hakkında bir karar verilmediği anlaşılmakla mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.