Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/2105 K.2025/16641

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtarı yapılmayan sanığın, gümrüklenmiş değerin 2 katını ödediği gözetildiğinde cezasında 1/2 oranında indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/402 Esas sayılı dosyasında kurulan mahkûmiyet hükmünün Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 14.06.2023 tarihli ve 2022/1058 Esas, 2023/6213 Karar sayılı kararı ile bozularak davanın zamanaşımından düşmesine karar verilmesi ve sanığın adlî sicil kaydında başkaca tekerrüre esas ilâmı bulunmaması karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Kendisini vekil ile temsil eden katılan lehine hüküm tarihindeki vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.