Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/2233 K.2022/5934

Başkasına ait marka hakkına iktibas veya iltibas suretiyle tecavüz ederek mal üretmek veya hizmete sunmak suçundan sanık ...'in, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 30/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 Türk lirası ve 80,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 5.900,00 Türk lirası vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine dair SALİHLİ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2021 tarihli ve 2020/95 Esas, 2021/103 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 26/11/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/01/2022 tarihli ve KYB. 2021/149329 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

1136 Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak çıkartılan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinde yer alan “Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda, sanığın mahkumiyetine dair karar verilmiş ise de,

müşteki şirketin davada katılan sıfatı bulunmadığından vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;