Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/2244 K.2022/6630

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 32. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında 392,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Efeler İlçe Emniyet Müdürlüğünün 08/10/2020 tarihli ve 2021/1302 sayılı idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin AYDIN 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 19/03/2021 tarihli ve 2021/1196 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 18/11/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30/12/2021 tarihli ve KYB.2021/144761 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; 1-Dosya kapsamına göre,

Dosyada yer alan Aydın Devlet Hastanesi'nin 27/07/2020 tarihli ve 2020727143375381cd94 numaralı erişkinler için engellilik sağlık kurulu raporuna göre kabahatlinin tedavi ile kısmen iyileşen şizofrenik bozukluk teşhisi ile %45 oranında engelli olduğu,

Aydın 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26/09/2016 tarihli ve 2016/1088 esas, 2016/1248 sayılı kararıyla kısıtlanmasını gerektirir akıl zayıflığının bulunduğundan bahisle annesi ...'ın velayeti altına konulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 11/2. maddesinde yer alan "Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişi hakkında idari para cezası uygulanmaz." şeklindeki hüküm gereğince,

eylem tarihi itibarıyla kabahatlinin halen akıl hastalığının bulunup bulunmadığının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde başvurunun reddine karar verilmesinde,

2-Kabule göre de,

Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 25/01/2021 tarihli ve 2021/628 esas, 2021/466 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 1593 sayılı Kanun'un, salgın hastalıklarla mücadele ve genel sağlığın korunması amacıyla çıkarılması nedeniyle, Covid 19 pandemisi kapsamında alınan tedbirlerde öncelikle uygulanması gereken özel norm niteliğinde olduğu,

dolayısıyla salgını önlemeye yönelik olarak meclis tarafından alınan tedbirlerin 1593 sayılı Kanunun 282. maddesinin ikinci kısmında yer alan “zorunluluk” kavramı içerisinde değerlendirilmesi ve bu kararlara aykırı hareket edenlerin de zorunluklara uymadıkları gerekçesiyle bu madde kapsamında yaptırımlara tabi tutulmaları gerektiği nazara alındığında, kabahatli hakkında 1593 sayılı Kanun'un 282. maddesi uyarınca idari yaptırım kararın düzenlenmesi gerekirken, 5326 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında yaptırım uygulandığı gözetilmeden,

başvurunun bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;