Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/2531 K.2022/9724

Marka hakkına tecavüz suçundan sanık ...'ün, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 61/A-1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1-2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 20/01/2011 tarihli ve 2010/185 Esas, 2011/4 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 14/12/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/01/2022 tarihli ve KYB. 2021/158322 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, 08/01/2010 tarihinde .../... adresinde bulunan ... Saat isimli işyerinde müşteki ... Inc. isimli firmanın marka ve logosunu taşıyan ürünlerin satıldığı ihbarı üzerine yapılan arama sonucu, marka hakkına tecavüz suçu kapsamında ...'ün şüpheli sıfatıyla ifadesinin alındığı, ...

Cumhuriyet Başsavcılığınca adı geçen şüpheli hakkında yapılan soruşturmayı müteakip, açılan kamu davası neticesinde sanık ...'ın mahkumiyetine ve hakkında verilen hükmün açılmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılan somut olayda, sanık ...'ın, suça konu işyerinin amcasının oğlu olan ...'e ait olduğu, kendisinin de .../... adresinde aynı isimli bir işyerinin bulunduğu, olay tarihinde .../... adresinde bulunan işyerinde yapılan aramada, amcasının oğlu olan ...'ın, kendisine ait kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle arama ve ifade tutanaklarına imza attığı iddiası ile yapmış olduğu şikayet üzerine, ...

Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında, Adli Tıp Kurumu'nun 10/07/2015 tarihli ve 27695533-101.02-2015/.../... sayılı raporu ile; ...

Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 20/01/2011 tarihli kararına konu sanık ... adına düzenlenmiş şüpheli ifade tutanağı, işyeri arama elkoyma ve yedd-i emin tutanağı ile uzlaşma teklif formunda bulunan imzaların, sanık ...'ın elinden çıktığını gösterir yeterlilik ve nitelikte bulgu saptanamadığının tespit olunması karşısında, sanık ...'ın mahkûmiyetine yönelik kesin delil elde edilemediği gözetilmeden,

beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;