Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/2596 K.2022/4810

4733 sayılı Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'nun, anılan Kanunun 8/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, katılan kurum ... lehine 1.200,00 Türk lirası vekâlet ücretine hükmedilmesine dair ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2012 tarihli ve 2010/188 esas, 2012/717 sayılı kararının, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 10/09/2015 tarihli ve 2014/22703 esas, 2015/18816 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, ...

Cumhuriyet Başsavcılığınca, 15/04/2020 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik (etkin pişmanlık) gereğince uyarlama yapılmasına yönelik talepte bulunulması üzerine, talebin kabulü ile yapılan uyarlama yargılaması sonucunda adı geçen sanığın, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/18. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 3/5.

3/10, 3/22, 5/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis ve 20,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve katılan kurum lehine 4.080.00 Türk lirası vekâlet ücreti takdirine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2020 tarihli ve 2020/399 esas, 2020/448 sayılı kararına karşı katılan ...

Bakanlığı vekilince yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/05/2021 tarihli ve 2021/118 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 18/01/2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02/02/2022 tarihli ve KYB. 2022/12147 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,

1-Dosya kapsamına göre, sanık hakkında yapılan uyarlama yargılaması sonucunda 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen 08/12/2020 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararda, katılan kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilip, karar başlığında katılan kurum olarak gösterilen ... Bakanlığı (Kapatılan ...) ile Adana Gümrük Müdürlüğü'nden hangisi lehine vekâlet ücretine hükmedildiğinin belirtilmediği, anılan karara yapılan itiraz üzerine merciince, sadece 13/11/2012 tarihli ilk kararda lehine vekâlet ücretine hükmedilen ... Bakanlığı (Kapatılan ...) yönünden vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden bahisle itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan, "İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki hükmü karşısında, merciince itirazın kabulüne karar verildikten sonra esas yönden isabetli görülen ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2020 tarihli kararı kaldırılmadan yalnızca itiraz konusu hakkında bir karar verilmek suretiyle ... Bakanlığı (Kapatılan ...) lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Benzer bir olayla ilgili Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25/06/2019 tarihli ve 2019/1832 esas 2019/3352 karar sayılı ilamında yer alan, " İnfaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağından, uyarlama sonucu verilen kararda vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin de karara bağlanması gerektiğinin düşünülmemesi," şeklindeki açıklama dikkate alındığında, uyarlama kararı ile birlikte önceki hükmün geçerliliğini kaybedeceği nazara alınarak,

uyarlama kararında tahsilde tekerrür olmamak üzere yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesinin gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/02/2006 tarihli ve 11-12 sayılı kararında, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararda önceki hükümdeki vekâlet ücretinin aynen gösterilmesinin gerektiğinin belirtilmesi karşısında, karşısında, Mahkemesince ilk kararda hükmedilen miktar olan 1.200,00 Türk lirası vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, 4.080,00 Türk lirası vekâlet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığı cihetle, merciince itirazın bu yönden de kabulüne karar verilmesi gerektiği halde,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;