Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/2865 K.2025/13700

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ile sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Sanık hakkında netice ceza olarak 2 yıl 6 ay hapis ve 100 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince bozma öncesi verilen 4 gün adlî para cezasının karşılığı olan 80 TL adlî para cezası üzerinden cezanın infazına karar verilmek suretiyle cezada kazanılmış hakkının korunması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Dava konusu gümrük kaçağı eşyanın tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereği müsaderesi yerine yazılı şekilde imha edilenler hariç tutularak eşyanın müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.