Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/3351 K.2022/9200

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nun 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Yasanın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın müsnet suçtan beraatine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nun 302/1. madde ve fıkrası gereğince ESASTAN REDDİNE,

II-Sanık hakkında verilen idari para cezası ile dava konusu eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine ilişkin hükme yönelik sanığın itirazının Kabahatler Kanunu'nun 27/7. maddesi gereğince incelenmesinde;

Hükmedilen idari para cezasının miktarına göre 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olduğu anlaşılmakla sanığın itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 29/3. maddesi gereğince İTİRAZIN KABULÜNE, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/1. maddesi gereğince sanığa İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 4733 sayılı Yasanın 8/9. ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 18/1. maddeleri uyarınca dava konusu EŞYANIN MÜLKİYETİNİN KAMUYA GEÇİRİLMESİNE,