Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/3390 K.2025/15814

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/1. maddesinde 6545 sayılı Kanun ile bir değişiklik yapılmadığı, 6455 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğin mevcudiyetini koruduğu, suça konu eşyanın pek hafif değerde olması nedeniyle de mahkemece olaya isabet eden kanun hükümlerinin suç tarihinden sonra yürürlüğe giren hükümlerle birlikte bir bütün halinde tatbik edildiği, karma uygulamanın söz konusu olmadığı anlaşılmakla, Tebliğnamede belirtilen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/5 ve 3/10. maddeleri uyarınca hüküm kurulurken, bu hükümlere atıf yapan 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.