Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/3702 K.2025/13672

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz istemi ile katılan ... İdaresi vekilinin münhasıran nakil aracının müsaderesine karar verilmesi gerektiğine ilişkin sınırlı temyiz isteminin incelenmesinde,

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar, 16.05.2017 tarihli ve 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları

belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 22.07.2014, iddianame düzenleme tarihinin 30.12.2014 olduğu, Dairemizin 2022/16900 Esas sırasında kayıtlı aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/224 Esas, 2022/278 Karar sayılı dosyasında ana dosyaya ilişkin suç tarihinin 29.06.2014, iddianame düzenleme tarihinin 11.09.2014 olduğu, birleşen Suşehri Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/311 Esas, 2021/50 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 10.06.2014, iddianame düzenlenme tarihinin 24.12.2014 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihlerine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2.Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi yerine, 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3.5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 31100 sayılı, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile yapılan değişiklik nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

4.Suçta kullanılan ... plakalı nakil aracının suç tarihinde sanığa ait olduğu, suç tarihinden sonra 07.01.2015 tarihinde Nevşehir 2. İcra Müdürlüğünün 2014/4606 Esas sayılı dosyasında cebri icra yoluyla ihale katılımcısı ...'a satışının yapıldığı,..... tarafından da.....

Noterliğinin 09.02.2015 tarihli ve .... yevmiye numaralı satış sözleşmesi ile.... isimli kişiye satıldığı, nakil aracının cebri icra yoluyla satıldığı tarihte üzerinde şerh bulunmadığının dosya kapsamı ile sabit olduğu, dava konusu eşyanın, taşıma aracı yüküne göre miktar veya hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturması ve kaçak eşyanın değeri ile nakil aracının Nevşehir 2. İcra Müdürlüğünün 2014/4606 Esas sayılı dosyasında belirlenen değeri göz önüne alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 54/2. maddesi uyarınca nakil aracının kasko değerinin müsaderesi yerine,

Nevşehir 2. İcra Müdürlüğünün 2014/4606 Esas sayılı dosyasında açık arttırma ile iyi niyetli üçüncü kişiye satıldığından iadesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.