Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/4454 K.2023/9876

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya 7. Sulh Ceza Mahkemesinin, 12.07.2013 tarihli ve 2013/433 Esas, 2013/626 Karar sayılı kararı ile sanığın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca erteli 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereği çit ve çoban barınağının müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 13.12.2017 tarihli ve 2015/9733 Esas, 2017/10988 Karar sayılı ilâmıyla; '' Sanığın çoban barınağı ile hayvan ağılı yaptığı yerin orman alanı içerisinde kalıp kalmadığına dair mahallinde fen ve orman bilirkişileri ile keşif yapılarak dava konusu yerin niteliğinin tereddüde yer bırakmayacak şekilde tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, '' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2018 tarihli ve 2018/35 Esas, 2018/499 Karar sayılı kararı ile sanığın 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca erteli 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereği çit ve çoban barınağının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, kadastro uygulamasından haberdar olmadığına, suça konu yeri dedelerinden beri kullandığına, suç işleme kastının olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.18.06.2012 tarihinde orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde ormanlık alana hayvan ve çoban barınağı yapılarak etrafının çitle çevrildiği tespit edilmiştir.

2.Sanık savunmasında, suça konu yeri köyün yaylası olarak bildiğini, hayvanları korumak için barınak yaparak etrafını çitle çevirdiğini beyan etmiştir.

3.Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı 6831 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesi uyarınca zararın 12,35 TL olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki sübuta yönelen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

1.Dosya kapsamından ve mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda, sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu bulunan alanda işgal ve faydalanma eyleminde bulunduğunun ancak 6831 sayılı Kanun'un 2896 sayılı Kanunla değişik 112 inci ve 113 üncü maddelerine göre tazmini gereken doğrudan zarar doğmadığının ve engel adli sicil kaydı bulunmayan sanığın savunmasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında hüküm kurulurken katılan kurumun maddi zararını gidermediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2.20.05.2018 tarihli bilirkişi raporunda çitin ve barınağın söküldüğünün tespiti karşısında, hükümde infazı mümkün olmayacak şekilde çit ve barınağın müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2018 tarihli ve 2018/35 Esas, 2018/499 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,