Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/4756 K.2023/1560

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Muradiye Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2018 tarihli ve 2016/188 Esas, 2018/149 Karar sayılı kararı ile nakil aracının müsaderesine karar verildiği, sanık hakkında 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca verilen mahkumiyet hükmünün önceden kesinleştiği, yargılamanın yalnızca nakil aracının müsaderesine yönelik olarak yapıldığı halde, hükümden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasa uyarınca lehe değerlendirme yapılması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın'ca yazılan 28/08/2020 tarihli iade yazısına istinaden yeniden duruşma açılarak hüküm kurulması hukuki değerden yoksun olduğu cihetle; Muradiye Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2018 gün ve 2016/188 Esas, 2018/149 Karar sayılı kararına yönelik temyiz incelemesi yapılmıştır.

Sanığın aşamalarda alınan beyanında, nakil aracını arkadaşı olan ...’den emaneten aldığını, hakkında katılma kararı bulunan kayden malik ...’in ise aracı ... isimli şahsa sattığını, onun tarafından da aracın sanığa emanet olarak verildiğini belirtmeleri, yine dosyada mevcut 25/06/2012 tarihli harici satış sözleşmesi ile aracın ...’e satıldığının anlaşılması karşısında, aşamalarda dinlenmesi mümkün olmayan ...’in mahkemeye celbi ile nakil aracı hakkında ayrıntılı beyanı alındıktan sonra aracın ... niyetli 3. kişiye ait olup olmadığı belirlenerek müsaderesine ya da iadesine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,