Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/5070 K.2022/11689

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında marka hakkına tecavüz suçundan mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 17.06.2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 29.01.2015 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan kurulan hükmün kesinleşmesi ve ihbarı üzerine hükmün açıklandığı, CMK’nun 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği tarih arasında zamanaşımının durduğu ve buna göre 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

1- Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09/06/2021 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde; hükmün açıklanmasına neden olan Bakırköy 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 30/09/2015 tarih ve 2015/145 esas, 2015/468 karar sayılı dosyası yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, bozma gerekçesinde bildirildiği şekilde bir araştırma yapılmadan hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

2- 16.06.2016 tarihinde hükmedilen 6000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 19. Ceza Dairesince incelenerek bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca cezada kazanılmış hak nedeniyle hükmedilen cezanın 6000 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken; sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,