Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/5400 K.2025/14983

Sanık ...'in temyiz istemi yönünden, sanığın 06.12.2021 tarihinde tefhim edilen hükme yönelik, yasal süresinden sonra 14.12.2021 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yönünden ise; sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Sanık ...'in Temyiz İstemi Yönünden

1-Sanık ...'e usulüne uygun olarak 06.12.2021 tarihinde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 14.12.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II. Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Ele geçen eşyanın miktarına göre temel cezada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 3/1.maddesi ve 61.maddesi uyarınca hakça oranda teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, sanık hakkında hapis ve adli para cezası tayin edilirken alt sınırdan hüküm kurmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-Sanığın savunmasında; suç eşyasını malen sorumlunun eşi olan ...'in talebi üzerine taşıdığını belirtmesi karşısında; bu şahıs hakkında da dava açtırılarak derdest dosya ile birleştirildikten sonra delillerin takdiri gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.