Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/5466 K.2025/16150

Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2020/548 Esas, 2021/1142 Karar sayılı kararının, katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.03.2016 tarihli 2015/580 Esas, 2016/301 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/11. maddesi uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay erteli hapis, 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

eşya müsaderesine ve nakil aracının iadesine ilişkin hükme yönelik Gümrük İdaresinin 11.04.2016 havale tarihli temyiz talebi ile dosyanın gönderildiği Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tebdirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile sanık lehine getirilen düzenlemelerin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle mahkemesine iade edilmesinden sonra temyize konu 30.12.2021 tarihli hüküm ile sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/23. maddeleri uyarınca neticeten 10 ay erteli hapis,

20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, eşya müsaderesine ve nakil aracının iadesine karar verilmiş ise de;

02.03.2016 tarihli hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin nakil aracına ilişkin kararla sınırlı olduğu, sanığın mahkûmiyetine ilişkin temyiz talebi bulunmadığı gözetilerek nakil aracı ile sınırlı temyiz incelemesi için Tebliğname düzenlenmesi gerekirken dosyanın mahkemesine iade edilmesi kararının ve iade sonrası Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2020/548 Esas, 2021/1142 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek; katılan vekilinin 11.04.2016 havale tarihli dilekçesi esas alınarak Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.03.2016 tarihli 2015/580 Esas, 2016/301 Karar sayılı karara yönelik araç iadesi ile sınırlı temyiz incelemesi yapılmıştır.

Nakil aracı hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: