KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2022/5576 E., 2025/2229 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/690 E., 2021/773 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Soruşturma aşamasında etkin pişmanlıktan faydalanmayı isteyip istemediği sorulmayan ve kovuşturma aşamasında kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını ödeyen sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 5/2.maddesi uyarınca cezasında 1/2 yerine 1/3 indirim uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün (6) numaralı bendinden "1/3 oranında indirilerek sanığın 10 ay hapis cezası ve 1 gün adli para cezası" ibaresinin çıkartılarak yerine "1/2 indirilerek sanığın 7 ay 15 gün hapis ve 1 gün adli para cezası" ibaresinin eklenmesi hükmün,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/5576, K. 2025/2229, 13 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama