Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/5947 K.2024/2306

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; soyut takdiri indirim nedenlerine dayanarak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunduğuna, nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek diğer sebeplerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz dilekçesi içeriği, hakkında kurulan hükmü temyiz ettiğine ve beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde, önleme araması kararına istinaden oluşturulan uygulama noktasında durdurulan araçta yapılan aramada 2520 litre kaçak akaryakıt ele geçtiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/11. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmalarında; atılı suçu kabul etmediğini beyan ettiği belirlenmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2014 tarih 2014/265 Esas, 2014/1080 Karar sayılı kararında nakilde kullanılan aracın iadesine karar verildiği, bu kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 06.07.2020 tarih ve 2019/13555 Esas 2020/9870 Karar sayılı ilamı ile onandığı, katılan vekilinin nakil aracına yönelik temyiz istemi inceleme dışı bırakılarak katılan vekilinin ve sanığın mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın sevk ve idaresindeki araçta gümrük kaçağı akaryakıt ele geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 27.11.2013 olduğu, iddianame düzenleme tarihinin 19.02.2014 olduğu,

Dairemizce aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen 2023/8406 Esas numaralı dosyasında kayıtlı İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2022/508 Esas, 2022/933 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 21.11.2013 olduğu, iddianame düzenleme tarihinin ise 08.01.2014 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, derdest ise dosyaların birleştirilmesi, kesinleşmiş ise dosyaların da aslının veya onaylı bir örneğinin bu dosya arasına alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR