Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/605 K.2023/8975

Tarım ve Orman Bakanlığının sanık hakkında kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın temyizi yönünden yapılan inceleme de; sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Temyizi Yönünden; Sanık hakkında kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 29.05.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak duruşma açılmak suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

A. Şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Temyizi Yönünden; Suç tarihi itibarıyla 5607 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan ve başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma hakkı bulunmadığından şikâyetçi Kurum vekilinin temyiz talebinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2021/109 Esas, 2021/785 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,