Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/6660 K.2025/16016

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin suçta kullanılan nakil aracı hakkında müsadere kararı verilmesi gerektiği ile sınırlı olduğu anlaşılmıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık

tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ile sanık ... yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Sanığın, bozma öncesi 09.04.2015 tarihli karar ile 3 yıl 9 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve anılan hükmün katılan vekili tarafından nakil aracının müsadere edilmesi gerektiği ile sınırlı olarak ve sanık müdafi tarafından temyiz edildiği dolayısıyla da aleyhe temyiz isteminin bulunmadığı gözetilerek, bozma öncesi verilen 3 yıl 9 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi gereğince sanık lehine cezada kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilerek,

neticeten 3 yıl 9 ay hapis ve 750 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra 750 gün adlî para cezasının bir gün karşılığı belirlenecek miktar üzerinden Türk Lirasına çevrilmesi ve sonrasında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince cezada kazanılmış hakkının korunması gerektiğinin gözetilmemesi ile cezada kazanılmış hak teşkil eden bozma öncesi verilen 5 gün adlî para cezasının karşılığı olan 100,00 TL adlî para cezası üzerinden cezanın infazına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş olup,

bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, katılan vekili ile sanık ... temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün;

1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesinin uygulandığı bentte yer alan "750 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinden sonra gelmek üzere, "750 gün adlî para cezasının bir gün karşılığı sanığın ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince takdiren 20,00 TL belirlenerek, sanığın 15.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi;,

2.(3) numaralı bendin ikinci paragrafında yer alan "-5271 sayılı CMK'nın 283/1 ve 307/5. maddeleri gereğince, sonuç ceza miktarı yönünden sanığın mahkememiz 2014/439e., 2015/124k. Sayılı kararında kazanılmış haklarının saklı tutulmasına ve sonuç cezanın 3 YIL 9 AY HAPİS ve 5 GÜN ADLİ PARA CEZASI üzerinden infazına," ibaresinin tamamen çıkartılması,

3.5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesinin uygulandığı hüküm fıkrasının hükümden tamamen çıkartılması,

4.Sonuç cezanın belirlendiği kısmında yer alan "sonuç ceza olarak 3 yıl 9 ay hapis ve 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibaresi çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca cezada kazanılmış hak ilkesi gereğince sanık hakkında hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis ve 15.000,00 TL adlî para cezasının, bozma öncesi verilen 3 yıl 9 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası