Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/7365 K.2024/8504

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebi; suça konu eşyalar yönünden bir karar verilmemesi ile aleyhe tüm hususlara ilişkindir.

2.Sanık ...'ın temyiz talebi; iş yerinde babası ...'ya yardım amaçlı bulunduğuna ve suçlamaları kabul etmediğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; 08.11.2012 günü kolluk görevlilerince edinilen ihbar üzerine sanık ...'a ait Yarbo İletişim isimli iş yerinde Hatay 1. Sulh Ceza Mahkemesinden alınan arama kararına istinaden yapılan aramada vitrin içerisinden 36 adet kayıt dışı cep telefonu ele geçirildiği ve sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadela Kanunu'na muhalefet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın aşamalarda telefonları Suriyeli bir şahıstan aldığını ve kaçak olduğunu bilmediğini beyan ettiği, bozma ilâmı üzerine ise yapılan ihtarata rağmen gümrüklenmiş değerin iki katı kadar olan tutarı Maliye Hâzinesi'ne ödemediği belirlenmiştir.

Suça konu telefonlarla ilgili olarak düzenlenen 05.02.2013 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

İddianame ile müsaderesi talep olunan suça konu telefonlar hakkında mahallinde bir karar verilebileceği mümkün görülerek yapılan incelemede; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR