Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/7388 K.2023/9488

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2011 tarihli ve 2011/325 Esas, 2011/423 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın silahla tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının e bendi uyarınca beraatine, sanık ... ve sanık .... hakkında ayrı ayrı 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3

üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hapis cezasından çevrilen 7.000,00 TL adlî para cezası ve gün karşılığı 83.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 12.160,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereği müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

2.Mahkemenin söz konusu kararı sanıklar müdafileri ile Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 10.06.2019 tarihli ve 2015/17392 Esas, 2019/32347 Karar sayılı ilamı ile; "....IV)Suçta kullanılan 18 A 985-10 plakalı çekici ve / 18 A 986-10 plakalı dorsenin iadesine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Suçta kullanılan sanık ...'ya ait 18 A 985-10 çekici ve / 18 A 986-10 plakalı dorsenin Mahkeme tarafından bilirkişi raporu dikkate alınarak müsaderesine yer olmadığına karar verilmiş ise de; ele geçen sigaranın miktar itibarıyla kaçak eşyaların naklinde kullanılmasının gerekli kılması, dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değeri ile nakil vasıtasının piyasa değeri dikkate alındığında müsaderesinin hakkaniyete aykırı olmayacağı cihetle müsaderesi yerine yazılı şekilde iadesine karar verilmesi,..." nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2021 tarihli ve 2019/307 Esas, 2021/516 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ya ait olduğu anlaşılan 18 A 985-10 plaka sayılı çekici ve 18 A 986-10 plaka sayılı dorsenin müsaderesine karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.08.2022 tarihli ve 2022/86476 sayılı, onanma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; nakil araçlarının müsaderesi kararının usul ve Kanuna aykırı olduğu belirtilerek hükmün bozulması istemine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.11.03.2011 tarihinde sanığın sürücüsü bulunduğu 18 A 985-10 plaka sayılı çekici ve 18 A 986-10 plaka sayılı dorsede önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, muhtelif markalara ait toplam 22.406 karton gümrük kaçağı sigara ile toplam 982 paket gümrük kaçağı puro ele geçirilmiştir.

2.Sanık ... soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcılığındaki savunmasında, kaçak eşyaların naklinde kullanılan nakil araçlarının kendisine ait olduğunu beyan etmiştir.

3.Kaçak eşyanın değerine ilişkin bilirkişi raporu ile kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

IV.GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasındaki düzenleme karşısında, suçta kullanılan nakil araçlarının 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken uygulama madde ve fıkraları gösterilmeden müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2019/307 Esas, 2021/516 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan nakil araçlarının müsaderesine ilişkin bölümünde “...araçların ayrı ayrı MÜSADERESİNE," ibaresinden önce gelmek üzere,"...5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca....” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,