Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/7464 K.2025/15695

O yer Cumhuriyet savcısının 09.12.2020 tarihinde süre tutum dilekçesi vermesi nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu görülmekle Mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 12.01.2021 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin, 11.04.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3. maddesinin 5. ve 10. fıkraları kapsamında bulunduğu gözetildiğinde;

suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile 6545, 72 42... sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/ 23... /2. maddeleri somut olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime elverişli biçimde birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Kanun'un belirlenmesi yerine, karşılaştırma yapılmadan, eşyanın değeri "pek hafif" olduğu halde 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesi gereğince de hiç bir değerlendirme yapılmadan sanığın aleyhine olacak şekilde 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi gereğince ceza tayini,

2.7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulanmasının olanaklı hale geldiği ve sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı anlaşılmakla, suça konu kaçak eşyaların gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının sanık tarafından kovuşturma evresinde ödenmesi halinde 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca cezasında yarı oranında indirim yapılacağının ihtar edilmesi gerektiği gözetilmeden, bozma sonrası hiç bir ihtarat yapılmadan ve bozma ilâmı gerekleri yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3.Suça konu kaçak sigaraların tamamı hakkında müsadere kararı verilmesi gerekirken sadece adlî emanette bulunanlara ilişkin olarak müsadere kararı verilmesi ve müsadereye ilişkin fıkrada uygulama maddesi olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesinin gösterilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.