Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/7980 K.2025/11334

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin, suçtan kullanılan nakil aracı hakkında müsadere kararı verilmesi gerektiği ile sınırlı olduğu anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ile sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Suçta kullanılan nakil aracının iadesine ilişkin kararın Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 25.03.2021 tarihli ve 2019/6726 Esas, 2021/3689 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği halde, Mahkemece nakil aracının iadesine ilişkin yeniden karar verilmiş olması, hukuka aykırı bulunmuş olup, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.