Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/8173 K.2025/17234

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Kaçak eşyaya mahsus tespit (...) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre fahiş değerde olduğu halde sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/23 üncü maddesi gereğince hüküm kurulurken artırım yapılması yerine kanunî değerlendirmenin yanlış yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi,

2.Sanık hakkında hükmolunan sonuç cezanın adlî para cezası olmasına rağmen hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesi hak yoksunluğu hükümlerinin sanık hakkında uygulanmasına karar verilmesi,

3.Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre katılan kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.