Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/8316 K.2025/16478

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Dava konusu akaryakıtın kaçak olarak yurda sokulduğu anlaşıldığından, suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun'un 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/11-son cümlesine belirtilen "...Ancak, marker içermeyen veya seviyesi geçersiz olan akaryakıtın kaçak olarak yurda sokulduğunun anlaşılması hâlinde, onuncu fıkra hükmüne istinaden cezaya hükmolunur.” amir hükmü ve eşyanın suç tarihindeki değerinin pek hafif olduğu dikkate alınarak sanık hakkında 6545, 72 42... sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3/11-son cümlesi yollamasıyla anılan Kanun’un 3/5, 3/ 10... /23. maddeleri gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

2.İddianamede müsaderesi talep edilmeyen nakil araçları hakkında şerhin kaldırılması ve ruhsat sahiplerine iadesi ile yetinilmesi gerekirken, talep dışına çıkılarak müsaderesine yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.